AMPMIE Blog - แอมมี่, ampmie152

25 พฤษภาคม 2554 ไดอารีที่รัก... สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไรดีไปกว่า การได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เรารักกลับมา ...แม้เธอจะไม่กลับมาก็ตาม.  :) ขอบคุณป๊า คุณแม่ พี่โอม ญาติๆทุกคน เพื่อนๆทุกคน ที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอมา ถ้าไม่ได้ทุกคน วันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าชีวิตจะไปอยู่ที่ไหน ขอบคุณพระพุทธเจ้า ผู้ชี้แนะให้เรารู้ว่า ทุกข์ คืออะไร? และผู้คอยย้ำเตือนให้เรามี สติ ในทุกลมหายใจที่เข้าออก เมื่อทุกสิ่งนั้นเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป ชีวิตเรานั้นก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าลมหายใจที่เข้าแล้วออก วันใดที่เข้าแล้วไม่ออก วันใดที่ออกแล้วไม่เข้า เมื่อนั้นชีวิตก็จบลง ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้ ตอนนี้เรารู้ตัวว่ายังหายใจ ก็จงพัฒนาตนให้ดีมีคุณค่ายิ่งขึ้นไป อย่างน้อย ถ้าความรักครั้งถัดไปจะเข้ามา เราก็จะทำได้ดีมากขึ้นกว่าเดิม ขอบคุณพระเจ้า และคริสเตียนที่น่ารักทุกคน ผมก็ยังเชื่อว่า พระเจ้าสรรหาสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราไว้แล้ว :) ... ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง เวลาจะทำให้ผมค่อยๆดีขึ้นเอง แม้มันจะนานเป็นปี หรืออีกหลายๆๆปีก็ตาม ...เพราะมันคือความจริง ที่ชีวิตต้องผ่าน. ampmie152. http://ampmie152.b...

ไดอารี่ที่รัก... ปีนี้อายุครบ 22 ปีแล้ว ถ้าจะตายในวันพรุ่งนี้ จะว่าคุ้มก็คุ้ม ว่าไม่คุ้มก็ไม่คุ้ม ฉะนั้นไม่มีอะไรต้องคิดมาก เดินหน้าทำสิ่งที่ฝันต่อไปดีกว่า ปีนี้คงถือเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตที่สำคัญ กับการตามหาจุดหมายชีวิตที่แท้จริง การอยู่อย่างสุขสบาย มีการงานที่ดี มีตำแหน่งและฐานะ อาจเป็นสิ่งที่ใครหลายคนต้องการ บางคนยึดถือเป็นความฝัน นั่นก็ไม่ผิด แม้แต่ความฝันนั้นเกิดขึ้นเพียงเพราะความกลัว กลัวที่จะไม่อยู่อย่างสบาย กลัวที่จะไม่มีฐานะที่ดี กลัวที่จะไม่มีเงินใช้เพื่อเสพความสุข แต่จงอย่าเอาความคิดเหล่านี้ มายัดเยียดให้กับอีกหลายคนที่ไม่ได้คิดเช่นเดียวกัน ผมอาจจะกลัวไม่มีเงินใช้และกลัวที่จะไม่รู้ว่ามื้อต่อไปจะมีกินหรือเปล่า? แต่สิ่งเหล่านั้นกลับเทียบไม่ได้เลย กับความกลัวที่ไม่ได้ทำตามสิ่งที่ฝันไว้ ผมทนอยู่ในที่แคบๆได้ ทนใช้ของถูกๆได้ ทนมีชีวิตแบบติดตินได้ แต่ทนไม่ได้ ที่จะไม่ได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ "อย่าหยุดและจงกัดไม่ปล่อย" ... ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพร และเช่นเคย ขอให้ทุกคนได้รับสิ่งนั้นกลับคืนยิ่งกว่าที่ได้ให้กับผมไว้ ด้วยจิตคารวะ.