AMPMIE Blog - แอมมี่, ampmie152

ไดอารีที่รัก... เมื่อฉันยืนอยู่ท่ามกลาง "คนดี" ฉันเห็นผู้คนโห่ร้องด้วยความยินดี เพียงคนกลุ่มหนึ่ง คือทุกสิ่งในหัวของพวกเขามี แต่ความจริง กลายเป็นสิ่งที่พวกเขาหนี ฉันแทบสำรอกผัดกะหล่ำปลี ...ที่ฉันทานเมื่อเช้าออกมาหน้าทีวี ... โบราณเขาว่า กรุงศรีฯไม่สิ้น "คนดี" ก็ยัดเยียดฝังรากลึกนับร้อยปี ก็มีเพียงเสียงสาปแช่ง สะใจเมื่อเห็นมนุษย์ทุบตี ก็ดัดจริต เพราะเราคือเมืองพุทธเหมือนเช่นทุกที ก็ยัดเยียด จำแนกคนกันด้วยสี ก็เอาเถอะ ...ที่ฉันจะขอเป็นคนไม่ดี ... จงส่งเสียงออกไปเถิด ...เสียงแห่งเสรี แม้ในยามที่ถูกปิดปากด้วย "คนดี" แม้ในยามที่ถูกละเมิดในนาม "ความดี" แม้ในยามที่ศักดิ์ศรีของมนุษย์ถูกย่ำยี แม้ในวันสุดท้ายของฉันจะใกล้เข้ามาทุกที แม้ในยามที่ร่างกายของฉันถูกฉีกจนไม่มีชิ้นดี ... เพื่อนยากเอ๋ย อย่ากลัว ว่าจะมีชีวิตอยู่อีกกี่ปี เพราะความจริงนั้นพิสูจน์ได้เป็นอย่างดี ว่าอาวุธที่พวกเขามี ...ไม่เคยฆ่าให้พวกเราตาย... ...แด่ทุกจิตวิญญาณที่กำลังต่อสู้กับความสิ้นหวัง :) ampmie152. http://ampmie152.blogspot.com

ผมหยิบหนังสือเล่มเล็กๆสีแดงที่นอนอยู่เบาะหลังรถของคุณพ่อผม เมื่อได้อ่านชื่อของหนังสือแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะพลิกดูสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างใน "การอุทิศบุญที่ได้ผล" - พระอาจารย์เกษม อาจิณณสีโล ... "เบิกบุญอุทิศได้มากยิ่งดี เป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่นรอบโน่น ได้น้อยดีน้อย ได้มากดีมาก ใครเจอเหตุการณ์ไม่ดีในชีวิต ก็ลองเอาไปปฏิบัติไม่ยากอะไร ท่านทั้งหลายลองเอาไปปฏิบัติดู ไม่ลองไม่รู้ เหมือนมีคนเอาผลไม้มาให้เราชิมว่าหวาน เราไม่ชิมจะรู้ได้อย่างไรว่าหวาน?" ... คำพูดบทนี้ถูกตีพิมพ์บนหน้าแรกของหนังสือ ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ด้วยความสนใจตลอดทั้งเล่ม เมื่ออ่านจบแล้วก็ลองนำไปปฏิบัติดู แล้วอะไรๆก็ดีขึ้นอย่างที่เราตั้งใจ ผมจึงกำลังเขียนบทความนี้ เพื่อที่จะสรุปใจความสำคัญจากหนังสือเล่มนี้ หากท่านผู้อ่านเห็นว่าดี ก็อย่าลืมที่จะเผยแพร่ให้คนรอบข้างของท่านด้วย ... เราเคยได้ยินคำสอนมาตั้งแต่เด็กๆ เรื่องของกฎแห่งกรรม "ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว" หลายคนที่ทำดี มักจะท้อ เพราะผลของความดีนั้นไม่ปรากฎดั่งที่ใจต้องการ ก็เลยไปเหมารวมว่า "ทำดีแล้วไม่เห็นจะได้ดีเลย" อย่าเพิ่งน้อยใจไปเลย อย่าลืมว...