ไดอารีที่รัก
วันพฤหัสที่เจ็ดมกราคมปีห้าสาม
บ่ายวันนี้...
ฉันยืนล้างแก้วอยู่ในครัว
ท้องฟ้าสลัว แต่กลับดูสดใส
หน้าต่างบานใหญ่อนุญาตลมให้เข้ามาพบฉัน
เหล่าไม้เล็กใหญ่เอนตัวโดยพลัน
เสียงรถกระบะหนึ่งคัน แว่วเข้าทันที
...
สายตาจับจ้องถึงการเคลื่อนที่
อุปกรณ์มากมีชวนสงสัย
สิ่งที่ฉันเห็นสร้างรอยยิ้มขึ้นในใจ...
เห้ย!
[ เมล็ดข้าวโพดกระสอบใหญ่,
มาพร้อมเครื่องจักรสีแดงฉาน (เขาคือ 'ผู้โด่งดัง')
แอนด์ อะ แกลลอน ออฟ บัตเตอร์ ]
...
"เหตุใดเจ้าจึงแวะเข้ามาในที่แห่งนี้ล่ะ ?"
...
การเคลื่อนไหวเริ่มเข้าสู่วิถีโค้ง
กลับกลายเหมือนการเวียนวน
ทิ้งให้ฉันฉงน ก่อนจะลาจากฉันไป
...
"แหะๆ...ขอโทษที ฉันคงจำวันผิด!"
"เห้ย จิงดิ! งั้นพรุ่งนี้มาด้วยนะ".
แอมมี่ - Ampmie's Blog: ไดอารีที่ถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆในมุมมองของผมเอง และเรื่องต่างๆที่ผมสนใจนำมาเขียนเป็นบทความแบบสบายๆ ...เข้ามาแชร์และพูดคุยกันได้นะครับ :)
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
Labels
diary
(36)
ไดอารี
(25)
food
(13)
EAT
(12)
computer
(10)
ไดอารี่
(8)
ampmie
(6)
music
(6)
other
(6)
life
(5)
รีวิว
(5)
ubuntu
(4)
windows xp
(4)
flag football
(3)
คนไทย
(3)
วันเกิด
(3)
internet
(2)
jack
(2)
linux
(2)
vst
(2)
คนรัก
(2)
ครอบครัว
(2)
ความฝัน
(2)
ความสุข
(2)
ชีวจิต
(2)
ปีใหม่
(2)
มังสวิรัติ
(2)
แพม
(2)
แฟลกฟุตบอล
(2)
ampmie152
(1)
twitter
(1)
ความรัก
(1)
โอ๊ะ ไม่เคยมาอ่านบล๊อกแอมมี่เหมือนกัน
ตอบลบไม่เคยเจอเครื่องจักรสีแดงฉาน คงเมนท์อะไรไม่ได้
แต่เห็นด้วยเรื่องตาวิเศษ เด็กๆยุคเรา
จะเ็ก็บเปลือกลูกอมใส่กระเป๋า เพราะกลัวตาวิเศาเห็น
แต่สมัยนี้ คงโยนเปลือกลูกอม ถ้าไม่มีตำรวจ -*-
นั่งเสิร์ช kmitl ใน youtube เลยเจอบล็อกพี่แอมมี่
ตอบลบเข้ามาบอกว่า..
Happy New year! : )
Dukduy