Ads

2553/01/08

123

ไดอารีที่รัก

วันพฤหัสที่เจ็ดมกราคมปีห้าสาม

บ่ายวันนี้...
ฉันยืนล้างแก้วอยู่ในครัว
ท้องฟ้าสลัว แต่กลับดูสดใส
หน้าต่างบานใหญ่อนุญาตลมให้เข้ามาพบฉัน
เหล่าไม้เล็กใหญ่เอนตัวโดยพลัน
เสียงรถกระบะหนึ่งคัน แว่วเข้าทันที

...

สายตาจับจ้องถึงการเคลื่อนที่
อุปกรณ์มากมีชวนสงสัย
สิ่งที่ฉันเห็นสร้างรอยยิ้มขึ้นในใจ...

เห้ย!

[ เมล็ดข้าวโพดกระสอบใหญ่,
มาพร้อมเครื่องจักรสีแดงฉาน (เขาคือ 'ผู้โด่งดัง')
แอนด์ อะ แกลลอน ออฟ บัตเตอร์ ]

...

"เหตุใดเจ้าจึงแวะเข้ามาในที่แห่งนี้ล่ะ ?"

...

การเคลื่อนไหวเริ่มเข้าสู่วิถีโค้ง
กลับกลายเหมือนการเวียนวน
ทิ้งให้ฉันฉงน ก่อนจะลาจากฉันไป

...

"แหะๆ...ขอโทษที ฉันคงจำวันผิด!"
"เห้ย จิงดิ! งั้นพรุ่งนี้มาด้วยนะ".

2 comments :

  1. โอ๊ะ ไม่เคยมาอ่านบล๊อกแอมมี่เหมือนกัน

    ไม่เคยเจอเครื่องจักรสีแดงฉาน คงเมนท์อะไรไม่ได้

    แต่เห็นด้วยเรื่องตาวิเศษ เด็กๆยุคเรา

    จะเ็ก็บเปลือกลูกอมใส่กระเป๋า เพราะกลัวตาวิเศาเห็น

    แต่สมัยนี้ คงโยนเปลือกลูกอม ถ้าไม่มีตำรวจ -*-

    ตอบลบ
  2. ไม่ระบุชื่อ16 มกราคม, 2553 03:25

    นั่งเสิร์ช kmitl ใน youtube เลยเจอบล็อกพี่แอมมี่
    เข้ามาบอกว่า..
    Happy New year! : )

    Dukduy

    ตอบลบ

Ads

 

Blog Archive

จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

Blog ของเพื่อนๆผมเองครับ :)

Follow me on...

© 2011 AMPMIE152. ขับเคลื่อนโดย Blogger.

Google Analytic