134
25 พฤษภาคม 2554 ไดอารีที่รัก... สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไรดีไปกว่า การได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เรารักกลับมา ...แม้เธอจะไม่กลับมาก็ตาม. :) ขอบคุณป๊า คุณแม่ พี่โอม ญาติๆทุกคน เพื่อนๆทุกคน ที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอมา ถ้าไม่ได้ทุกคน วันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าชีวิตจะไปอยู่ที่ไหน ขอบคุณพระพุทธเจ้า ผู้ชี้แนะให้เรารู้ว่า ทุกข์ คืออะไร? และผู้คอยย้ำเตือนให้เรามี สติ ในทุกลมหายใจที่เข้าออก เมื่อทุกสิ่งนั้นเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป ชีวิตเรานั้นก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าลมหายใจที่เข้าแล้วออก วันใดที่เข้าแล้วไม่ออก วันใดที่ออกแล้วไม่เข้า เมื่อนั้นชีวิตก็จบลง ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้ ตอนนี้เรารู้ตัวว่ายังหายใจ ก็จงพัฒนาตนให้ดีมีคุณค่ายิ่งขึ้นไป อย่างน้อย ถ้าความรักครั้งถัดไปจะเข้ามา เราก็จะทำได้ดีมากขึ้นกว่าเดิม ขอบคุณพระเจ้า และคริสเตียนที่น่ารักทุกคน ผมก็ยังเชื่อว่า พระเจ้าสรรหาสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราไว้แล้ว :) ... ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง เวลาจะทำให้ผมค่อยๆดีขึ้นเอง แม้มันจะนานเป็นปี หรืออีกหลายๆๆปีก็ตาม ...เพราะมันคือความจริง ที่ชีวิตต้องผ่าน. ampmie152. http://ampmie152.b...