AMPMIE Blog - แอมมี่, ampmie152

ไดอารีที่รัก... พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ฉันต้องต่อสู้กับอะไรอยู่บ้าง พวกเขาไม่รู้หรอกว่า สารเคมีในสมองของฉันแปลกไปจากคนทั่วไปอย่างไร พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ฉันจะอยู่รอดในชีวิตประจำวันอย่างไร พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ความปกตินั้นโชคดีเพียงใด เพราะมันก็แค่โอกาส 1 ใน 7 แสน ที่ไม่ได้เกิดกับคุณ ... ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก ว่าใต้ภูเขาน้ำแข็งนั้นลึกเพียงใด เพราะมันไม่มีประโยชน์อันใดที่จะต้องมาสนใจ ลืมมันไปเถอะ ถ้าอยากจะเรียกร้องให้คนสงสาร ชีวิตจริงไม่มีที่ว่างให้คนที่ร้องไห้อ่อนแอ ดีแค่ไหนแล้ว ที่ฉันชินกับการเล่นตลกของโชคชะตา เพราะฉันคิดว่าจะแข็งแกร่งด้วยตัวเอง ... มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร หากพวกเขาจะตัดสินฉันจากสิ่งที่เห็น เพราะนั่นคือทั้งหมดที่พวกเขาสามารถจะเข้าใจ ชีวิตไม่ได้ถูกนิยามมาพร้อมความยุติธรรม โชคดีนะ ที่ฉันเลิกเรียกร้องมันมานานมากแล้ว ลืมมันไปเสียเถอะ พวกที่บอกว่าเข้าใจ พวกเขาใช้มันเพื่อเป็นข้ออ้างของความคาดหวังอะไรสักอย่างจากฉันเท่านั้นเอง ปลุกตัวเองทุกวันในตอนเช้า แค่ไสหัวออกไป แล้วใช้ชีวิตซะอย่างที่อยากเป็น ampmie152 http://ampmie152.blogspot.com

ไดอารีที่รัก... ผมเป็นคนที่ไม่เห็นด้วยกับคำว่า "คนดี" หรือ "คนเลว" ในใจมาตลอดครับ ถึงแม้ว่าจะถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กก็ตาม ยิ่งโตขึ้น ยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นการนิยามที่เหยียดและแบ่งแยกความเป็นมนุษย์ที่ผมไม่ค่อยเห็นด้วย และยิ่งโตขึ้นก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่คนดีอย่างที่คิดว่าจะต้องเป็น ... ใน 1 คนที่ผมชื่นชม ไม่ว่าจะดารา นักร้อง กวี นักแสดง นักเขียน นักกีฬา หรือแม้แต่นักการเมือง ก็คือ 1 คน ...ที่เท่ากับ 1 คนที่เป็นผม ก็คือ 1 คน ...ที่เท่ากับ 1 คนที่เป็นคุณ เราต่างมีสิ่งที่ชอบ ความเชื่อ ค่านิยม การกระทำ และมุมมองในทุกเรื่องที่เชื่อว่าเป็นของเราเอง ซึ่งมันอาจจะตรงหรือไม่ตรงกับผู้อื่น และมันอาจจะตรงกันมาก ตรงกันบางส่วน ตรงกันแค่เสี้ยวเดียว หรือมันอาจไม่ตรงกันเลย ไม่ตรงกันเล็กน้อย หรือเพียงเศษเล็กๆที่เรารู้สึกขัดแย้ง นี่คือความสวยงามของความแตกต่าง และมันเป็นเหตุผลที่ทำให้มนุษย์น่าสนใจ ... หากผมบอกว่าผมเห็นด้วยกับความคิด(หรือการกระทำ)สัก 1 เรื่อง นั่นไม่ได้หมายความว่าผมจะเห็นด้วยกับทุกเรื่องของ 1 คน แต่เวลาเจอคนที่เราเห็นด้วยกับความคิด(หรือการกระทำ)...

ไดอารีที่รัก... ปีนี้เป็นปีแรกในรอบหลายๆปีที่ผมไม่ได้กินเจในช่วงเทศกาลครับ เหตุผลสั้นๆง่ายๅก็คือ ผมขี้เกียจ ครับ ส่วนถ้าย้อนไปถามถึงเหตุผลว่าทำไมต้องกินเจในช่วงเทศกาลกินเจ ผมก็ตอบสั้นๆแค่ว่า มันน่าสนใจที่จะลองอะไรสักช่วงในรอบปีเท่านั้นเอง ... เหตุผลนั้นก็คล้ายๆกับสิ่งที่ผมเคยตอบคำถามพวก... ทำไมผมเริ่มเล่นเบส?  ทำไมผมต้องงดเหล้าทุกเข้าพรรษา?  ทำไมผมยังต้องยกมือไหว้ศาลทั้งที่ไม่อินกับเรื่องสิ่งลี้ลับ?  ทำไมผมถึงชอบฟัง jazz มากที่สุด ทั้งที่ไม่มีศิลปินในดวงใจเท่ากับแนว rock? ... เวลาเราดีเบทเรื่องของคนอื่น เรามักจะเตรียมชุดตรรกะของเรามาอย่างดี แต่พอเป็นเรื่องตัวเอง...ก็ช่างแม่งไปบ้างเถอะว่ะ สุดท้ายผมก็คิดได้ว่า "เฮ้...เราดัดจริตเพื่อนิยามในสิ่งที่เราอยากทำอยู่เรื่อยๆอยู่ดีนี่หว่า" หลายคนมีเหตุผลที่ตัวเองเชื่อ เพื่อสนับสนุนความคิดของตนเอง ผมก็เป็นเช่นนั้นครับ แต่ถ้าเมื่อไหร่เราพยายามจะยัดเยียดเหตุผลที่เราเชื่อให้คนอื่น  ความยุ่งยากทางความรู้สึกจะเริ่มตามมาทันที ซึ่งหลายครั้ง...ก็เป็นผมเองที่ชอบความยุ่งยากเหล่านั้น แต่พอแก่ตัวขึ้น ชีวิตผมเริ่มจะไม่ชอบความยุ่งยากเหล่านั้นเ...